zaterdag 13 januari 2018

Ballonnenvrees 12 januari 2018

Een nieuw jaar, een nieuw seizoen. Voor de nieuwjaarseditie van Ballonnenvrees stroomde Café Boekowski weer gezellig vol. Het resultaat was een onvergetelijke kwalitatieve avond met de langste open mic tot nu toe.
De jonge dichter Yves Meyer had een hele fanclub bij. Met zijn beeldende teksten en hoogst interessante samenstellingen (wat dacht u van 'slijtsteenklagen' of 'loopplankkoorts') zorgde hij voor een van de beste openingsacts die we al op Ballonnenvrees hebben mogen aanschouwen. Meteen daarna kregen we actrice/dichteres Zoë Joy Roelant, die ons uitnodigde de ogen te sluiten bij haar pyjamagedicht. Er volgde een gedicht over de maan, voor kinderen, en in haar laatste tekst toonde ze hoe de tijd ons doet tikken en takken.

Elske van Lonkhuyzen is een opkomend talent die heel wat in haar mars heeft, een hoed vol teksten over heel herkenbare situaties die een glimlach op ons gezicht toverden. Ze liet Yves' fanclub beslissen wat voor soort teksten ze zou brengen, en de keuze viel op zware teksten. In 'Ik Heb Alleen Mijn A-Diploma' ging het over water, zwemmen en net niet verdrinken, 'Park Spoor Noord' verhaalde over volhouden, en met 'Dun Lijntje' nam Elske het thema dans onder handen

Bobb Bern is een experimenteel dichter uit Antwerpen die in de jaren zestig heel wat straf spul bij elkaar heeft geschreven. Antwerpse dichters Nils Geylen, Marco Van Dyck, Gust Peeters en Gert Vanlerberghe lazen bij wijze van hommage enkele van zijn teksten voor, waarvan het leeuwendeel uit zijn bundel Wonde L werd geplukt. Bobb was aanwezig op de vorige editie van Ballonnenvrees maar is ondertussen weer thuis in zijn Loirestreek. Dit jaar zullen zowel verzameld werk als een nieuwe bundel van dit avant-gardistische fenomeen verschijnen.

Na de pauze lijstte Wolf van La Mancha Rinus Van De Melkboer heel wat neologismen op over boeken, functionarissen, ambtenaren en politici. Die waren niet zelden goed bedacht, vergezocht en best grappig. Huidig stadsdichter van Turnhout Iris Wynants volgde de sympathieke bekrulsnorde Gentenaar op, met intense gedichten over de nood aan zacht water, bewoonbaar nieuw water en haar overleden grootvader. Op café praten mensen enkel over het weer, het leven en de liefde, al vertaalt zich dat in Iris' prachtige teksten eerder naar de dood en het gebrek aan liefde. Als afsluiter was er Dana Rexx, de popzangeres die onlangs haar EP Phoenix uitbracht. Met haar iconische paarse haar, glitteroutfit en wel héél extravagante hakken, probeerde ze samen met een gitarist twee nummers voor het eerst uit in een akoestisch jasje. Dat maakte de intense EDM in de titeltrack en 'Live Like We're Dying' wat intiemer.

De open mic was een eindeloze stoet van talent-talent-talent en na 'KAAS.', de nieuwe tekst van Gert Vanlerberghe, over een verslavend zuivelproduct, kregen we van de jonge dichteres Rosie Maes een slamtekst over sociaal engagement en één over uit elkaar gaan als kennissen. Om het improduo FUS aan te kondigen vroeg Gert om de Boekowski met zang te vullen. Iedereen werd opgedragen om een nummer te zingen - eender wat - en al gauw stond het café dik met een heerlijke kakafonie. Hierna kwamen Dorien Vanlerberghe en Pieter Beck op, die impropoëzie over een hesp en een doedelzak oefenden. Best hilarisch.

Vladimir van Strange Ways Of Attraction heeft een nieuw nummer klaar en die werd aangevoerd door een opzwepende gitaarriff waarbij de geest van Kurt Cobain nooit ver weg was. Gents dichter Philip Volckaert trakteerde ons op een experimentele performance. Hij legde de uitspraak 'Kijk, kijk, een dubbeldekker' uit en sloot af met een wervelwind aan West-Vlaamse woorden. Van Yanni Ratajczyk kregen we de knap geschreven pareltjes 'Nachtbraker', 'Laat Je Polsen Rusten' en een bezwerende langere afsluiter.

Tim Van Hoof doet het al een tijdje in het Engels, en deze keer ging het onder meer over een Oekraïense begrafenis. Grappig, donker en luid, is zijn handelsmerk. Gek is goed, dat is dan weer het motto van Tim Albus, die helemaal uit Nederland kwam open mic'en. Ook zijn tekst over een krijsende kat was best komisch. Van Nour kregen we nogmaals 'Gastarbeider', maar ook een nieuwe tekst, over wat slam poetry voor hem betekent en de put waaruit hij is geklommen. Hiermee bevestigt hij weer maar eens dat een nieuw groot talent is opgestaan in de Antwerpse scene. Voor Baalmond was het al loensende ratten, geweld en verslaving wat de klok sloeg, en ook zijn hitjes 'Sorry Dat Ik Leef' en 'Allemaal Lachen Als Een Lade Vol Messen' mochten niet ontbreken aan de jeugdige performance.

Yannick Moyson heeft een nieuwe tekst klaar, en zoiets is een hele gebeurtenis. In zijn gekende en geliefde stijl brak hij een lans voor wie na lang zwijgen naar buiten komt met pijnlijke verhalen, en dat het niet uitmaakt hoe lang en waarom er werd gezwegen. Hashtag. Een potje heerlijke comedy kregen we van Sergej, over hoe hij al twee weken was gestopt met zijn verslaving en hoe hij genderneutraal aan zijn moeder moest uitleggen. Met het bezwerende beatproza van Rocknrollsailor, de ruigste onder de schrijvers, een verhaal over liften in Spanje dat al gauw ontspoorde in waanzinnige verwoordingen waar elke stilist een stijve van zou krijgen, sloten we onze poëzieavond af, zodat we ons eindelijk op onze respectievelijke verslavingen konden storten. Schol.

Een volgende editie in Café Boekowski is er op 1 juni, en op 23 februari staan we met Ballonnenvrees in de bibliotheek van Mechelen. Dan zijn we er met onder meer Jee Kast, Akim A.J. Willems en ESOHE. Lees er alles over in Hanne Wouters' artikel in Het Nieuwsblad.

dinsdag 9 januari 2018

Bern

Opstandige popart. De geheime gang in het kasteel van Richelieu. De gitaarbattle van Wannes in de Elisabethzaal, waarbij zijn tegenstander met bloedende vingers het onderspit moest delven. Bobb heeft bij een bepaalde lichtinval wat weg van een encyclopedie. Hij ontmoette Kerouac en Ginsberg in Parijs, en die andere Bob... Zimmerman.

Al in de late jaren '50 jende hij de Nederlandse taal tot ze net niet in zijn schrijvershand beet. Hoogstens een zachte brandwonde langs zijn linkerhand, die waarmee hij Baal begroef. Zijn hand schudden is een poëtische pointe op zich.

Zorg dat je de kans niet misloopt om deze oerdichter te ontmoeten wanneer hij Indre en Loire weer eens achterlaat en ze omruilt voor Schelde en Meir, Chinon voor het Steen, bonjour voor hallo, baguette voor handjes handjes handjes schudden met de oude garde en de nieuwe lichting - grote ogen bij Wijtgaard en Jambé - en pintelieren bij Lukas, met Marco en Nils en Gust en Elvis en Andy en Peter, terwijl de dood aan zijn stembanden krabt als een kat aan de deur.

Voor sterven heeft hij geen tijd, zegt hij, en elke reis naar het noorden is een tocht zonder rust, een moedige mars tegen de vergetelheid.

maandag 1 januari 2018

Agenda voorjaar 2018

Na een rijk, goed gevuld en gevarieerd 2017 mag 2018 natuurlijk niet onderdoen. Naast heel wat poëzieoptredens en edities van Ballonnenvrees komen er ook concerten van de meeste van mijn muziekprojecten, naast zelfs nieuwe muzikale samenwerkingen. 2018 wordt boeiend en hieronder ziet u waar u me kunt vinden.

Januari

8 januari 2018, 20u30 - De Sprekende Ezels, Hotsy-Totsy, Gent

12 januari 2018, 19u30 - Ballonnenvrees, Café Boekowski, Antwerpen

14 januari 2018, 14u - Prefinale DichtSlamRap, Le Temps Perdu, Boxtel (NL)

14 januari 2018, 20u - Soundtrack van het Verzet: Circus Bulderdrang, Café Rood/Wit, Berchem

17 januari 2018, 20u - Halve Finale Nederlands Kampioenschap Poetry Slam, Café De Bastaard, Utrecht (NL)

19 januari 2018, 19u - The Ritual Night, bibliotheek Ekeren

25 januari 2018 - Finale DichtSlamRap, Le Temps Perdu, Boxtel (NL)

Februari

21 februari 2018 - met Bear Guts Trio op Jazz In Het MAS, Museum aan de Stroom, Antwerpen

23 februari 2018, 19u30 - Ballonnenvrees, bibliotheek Mechelen, Mechelen

Maart

16 maart 2018, 19u30 - Woordkracht, Herberg Macharius, Gent

22 maart 2018, 20u - Hersencellen op Gitaneller, Gitanes, Antwerpen

28 maart 2018, 19u30 - Ballonnenvrees, 't Werkhuys, Borgerhout



Foto: Danny Quintelier

zaterdag 30 december 2017

Top 100 singles 2017

2017 was een muzikaal divers en boeiend jaar en dat vieren we met de 100 beste singles. Aan de top staan twee ijzersterke post-rocksongs die u absoluut niet mag missen voor het jaar om is.



1.       Do Make Say Think – Bound and Boundless
2.       Godspeed You! Black Emperor – Anthem For No State
3.       Radiohead – Man Of War
4.       Fornet – Erase
5.       Whispering Sons – Strange Identities
6.       Depeche Mode – Where’s the Revolution
7.       Alcest – Oiseaux de proie
8.       Mosa Wild – Smoke
9.       Declan McKenna – Humongous
10.   Dot Hacker – C Section
11.   Blanck Mass – Silent Treatment
12.   alt-J – In Cold Blood
13.   Amenra – Children Of the Eye
14.   The National – The System Only Dreams In Total Darkness
15.   Tamino – Habibi
16.   Millionaire – Love Has Eyes
17.   MGMT – Little Dark Age
18.   Portugal. The Man – Noise Pollution
19.   Have You Ever Seen the Jane Fonda Aerobic VHS? – Magic Swimming Pants
20.   And So I Watch You From Afar – Dying Giants
21.   Amenra – A Solitary Reign
22.   Mark Lanegan Band – Nocturne
23.   De Ambassade – Verloren
24.   Broken Social Scene – Vanity Pail Kids
25.   Blaenavon – My Bark Is Your Bite
26.   Mogwai – Coolverine
27.   Brutus – Drive
28.   SeizoensKlanken – NxCHT
29.   Godspeed You! Black Emperor – Undoing a Luciferian Towers
30.   Grandaddy – Evermore
31.   Björk – Notget
32.   Body Count – No Lives Matter
33.   OUTER – eyja
34.   Zool. – Hemp
35.   Moon Duo – Sevens
36.   Millionaire – Busy Man
37.   Mew – 85 Videos
38.   The War On Drugs – Pain
39.   Forest Swords – The Highest Flood
40.   Kapitan Korsakov – Caramelle
41.   Emmit Fenn – Blinded
42.   HunterStreet – ZOO
43.   Whitney – You’ve Got a Woman
44.   Grizzly Bear – Three Rings
45.   Newmoon – Helium
46.   Spoon – Hot Thoughts
47.   Liars – Cred Woes
48.   Hypochristmutreefuzz – Clammy Hands
49.   Cloud Nothings – Internal World
50.   Queens Of the Stone Age – The Evil Has Landed
51.   SOHN – Hard Liquor
52.   sperwer – JAGER
53.   The Orielles – Sugar Tastes Like Salt
54.   Cristobal and the Sea – Goat Flokk
55.   dirk. – Gnome
56.   UNKLE feat. Mark Lanegan – Looking For the Rain
57.   Steven Wilson – Refuge
58.   Mono – Requiem For Hell
59.   The War On Drugs – Strangest Thing
60.   Grandbrothers – Long Forgotten Future
61.   Amongster – Trust Yourself To the Water
62.   Benjamin Clementine – Phantom Of Aleppoville
63.   The Horrors – Machine
64.   Slowdive – Star Roving
65.   Morrissey – Spent the Day In Bed
66.   The Comet Is Coming – Start Running
67.   Forest Swords – Arms Out
68.   Jens Lekman – What’s That Perfume That You Wear
69.   Deep Purple – Time For Bedlam
70.   Slowdive – Sugar For the Pill
71.   The Black Angels – Currency
72.   Makthaverskan – In My Dreams
73.   Shht – Mao
74.   blackwave. feat. David Ngyah – Elusive
75.   Car Seat Headrest – Destroyed By Hippie Powers
76.   Red Fang – Cut It Short
77.   Protomartyr – My Children
78.   Whispering Sons – White Noise
79.   Nine Inch Nails – Less Than
80.   Ten Fe – Twist Your Arm
81.   The Janitors – Trojan Ghost
82.   Radiohead – I Promise
83.   Depeche Mode – Going Backwards
84.   Mogwai – Party In the Dark
85.   George Fitzgerald – Burns
86.   Kyoko – Wildest Rain
87.   SONS – Do They See Me
88.   Ride – Charm Assault
89.   Protomartyr – A Private Understanding
90.   Thurston Moore – Cease Fire
91.   Morrissey – I Wish You Lonely
92.   The Guru Guru – We Had Been Drinkin’ Bad Stuff
93.   Fatima Yamaha – Araya
94.   Metallica – Halo On Fire
95.   Declan McKenna – The Kids Don’t Wanna Come Home
96.   Fins Ara – Veer
97.   Radiohead – Lift
98.   Childish Gambino – Redbone
99.   Robbing Millions – In the No Air
100.           Mark Lanegan Band – Beehive

Net niet:
The XX – On Hold
Clock Opera – Whippoorwill
Thula Borah – Confabulation
Spoon – Can I Sit Next To You
Glass Animals – Pork Soda
High Contrast – Shotgun Mouthwash
Broken Social Scene – Halfway Home
Electric Eye – Turn Around, Face the Sun
Magnus – Look At Us Now

maandag 25 december 2017

Dingen die je doen geeuwen

·         Insomnia
·         Andere mensen zien geeuwen
·         Denken aan geeuwen
·         Iemand het woord ‘geeuwen’ horen gebruiken
·         Het Engelse woord ‘lawn’ of het Franse woord 'bail' verkeerd lezen (hoe meer talen je machtig bent hoe hoger het risico op geeuwen bij het lezen)
·         Een album van James Blunt beluisteren
·         Een lezing over thermodynamica of het Franse structuralisme volgen
·         Een uitleg krijgen over het dubbele boekhoudsysteem, dat in de 15e eeuw door Pacioli werd ontwikkeld om… geeeeeeuuuuuw
·         Luisteren naar de CEO van je bedrijf, die de komende twee uur over de kosten en winst van het afgelopen kwartaal zal praten
·         Elke ongewenste en onverwachte latere herinnering aan die helse twee uur
·         De veiligheidsdemonstratie en vluchtinformatie vlak voor het opstijgen van je vliegtuig, alles in verschillende talen, maar even monotoon
·         Pride & Prejudice, zowel het boek als de film
·         Een wetenschappelijk artikel lezen over wat er met je lichaam gebeurt bij het geeuwen, hoe interessant ook
·         Het ontwerp van een affiche voor je rekening nemen voor een lokaal festival met de rockband Yawns in de line-up
·         Een heel heel slechte stand-up comedian live zien ‘sterven’: zelfs geen grimlach
·         Eender welk deel van eender welke misviering
·         Uitzonderlijk slechte seks
·         Eender welke wettekst of contract begrijpend lezen
·         Een foto van John Mayor, François Hollande, Wouter Beke, Siegfried Bracke of Mark Rutte bekijken
·         De vijf uur lange treinrit tussen Krakau en Wroclaw: er is geen hol te zien
·         Een halfuur lang nijlpaarden observeren
·         Deze lijst opstellen
·         Deze lijst lezen

KAAS.

Ik eet graag kaas. Kaas is even verslavend als cocaïne volgens de door sensatiepers al dan niet verkeerd geciteerde experts. Gelukkig maar dat kaas, in tegenstelling tot de ching, je brein niet langzaam maar zeker tot gruyère herleidt. En kaas snuif je niet. Kaas eet je.

Ik eet kaas op de tram. Ik eet kaas in mijn bed. Ik heb eens een goedkope vlucht naar Hongarije op de kop kunnen tikken, en daar at ik dan ook kaas. Ik eet kaas bij de dokter en ik zeg kaas bij de fotograaf. Ik bestel nooit een kaasschotel. Mengen is nooit grappig en ik wil nog niet dood. In de hel smelt kaas. En daar heb je niets aan.

Ik eet kaas tijdens het masturberen. Dat vergt oefening. Daar ga ik niet om liegen. Ik eet nooit kaas wanneer ik Elsschot lees, want dat is dubbel op. Soms smokkel ik camembert over de grens en dan klagen mijn buren over de stank wanneer ik mij daar stiekem op mijn balkon aan te goed doe. Soms mors ik kaas op de grond of in bad. Zulke dingen gebeuren. Dan huil ik een weinig. Kaas is niet goedkoop.

Ik eet vaak kaas maar ik weet ook wanneer ik moet stoppen. Geen twaalfstappenplan voor mij. Geen afkickcentrum in een land dat niets met kaas heeft. Ik ben nog nooit in Gouda of Pont l’Evèque geweest. Dat vind ik niet erg. Dat maakt het verschil tussen fan en fanatiek. Je moet ook niet gaan overdrijven in die dingen. Ik heb een setje van parafernalia gekregen voor mijn verjaardag. Het bevat een mesje om de eventuele korst eraf te snijden, een rasp, enkele tandenstokers, een pepermuntje of twee. Ik heb het altijd bij me.

Ik woon tegenover kaashandel ’t Vuystje. Van de rechter moet ik daar in een straal van tien meter vandaan blijven. Dat is moeilijk, maar moeilijk gaat ook. Als ik mijn voordeur aan de uiterste linkerkant binnenstap, betreed ik de verboden cirkel net niet en overtreed ik de wet dus net niet. Het leven ligt vol hindernissen voor iemand die wel eens kaas consumeert. Iemand zoals ik.

IJsvogel

Een kooi met daarin een ijsvogel op een schommel. De snavel heeft kleine scherpe tandjes als bij een pterodactylus en krijgt zo iets dolfijns. Kan de vogel zingen? Absoluut niet. IJsvogels zingen niet. Eet hij soms vis? Nee hoor. Hij kan zaadjes uit een bakje pikken zoals de andere gekooide vogels in deze dierenwinkel. Liesje vindt dat het dier er verdacht uitziet met al die tanden. Maar misschien moet Liesje nog eens in een prentenboek over dieren bladeren. Dan zou ze leren dat wel meer dieren tanden hebben. Ook vindt ze de vogel te blauw. Al durft ze dat niet luidop te zeggen.
Haar nonkel, die haar mee naar de winkel heeft genomen om iets voor haar verjaardag te kopen (haar = tante) vindt de ijsvogel dan weer te duur. Zelfs het argument van de Tunesische verkoper dat het hier om een ontzettend zeldzaam exemplaar zou gaan, zet geen zoden aan de dijk.
Nonkel, die zelf van Tunesische afkomst is, vindt dat een erg flauw excuus en hij wordt er zo kwaad van dat hij de verkoper zelfs in het gezicht wil slaan, wat een niet toevallige passant – ook zij moest in de winkel zijn, niet om haar zuurverdiende hongerloon er in één bingebeweging door te jagen, maar omdat ze de gloeilamp in het slangenterrarium komt vervangen of repareren, welk van de twee, dat weet ze nog niet, daarvoor moet ze eerst naar het peertje in kwestie kijken – maar net kan verhinderen. Niet dat ze met haar 150 kg zo sterk is – nonkel zou haar met één welgemikt knietje kunnen vellen – maar wel omdat ze pas tien uur later dan haar afspraak met de dierenhandelaar komt binnenwaaien, waardoor de slangen de kans kregen om hun ongelede ogen aan het volstrekte duister in het terrarium te laten wennen en op zoek gingen naar zwakke plekken in de wanden van het terrarium, zoals likkebaardende velociraptors in een met technische problemen kampend pretpark.
Gelukkig vonden ze die niet, overal dubbele beglazing, al moet hier wel bij worden vermeld dat geen van deze slangen tot de giftige soorten horen. Eerder is het de aan de winkel volstrekt niet-gerelateerde want niet als vervelbaar koopwaar tegen verveling aangeboden pofadder, uiterst zeldzaam in Tsjechië, en tevens ook in Iowa, waar dit tragische verhaal zich mogelijk afspeelt, die via de riolering toegang tot het pand heeft gevonden en wiens superefficiënte gif een einde maakt aan het negentien lentes jonge leven van nonkel nog voor deze de nochtans beslist onaangename en eigenlijk heel pijnlijke beet kan voelen.
De winkel wordt niet opgedoekt. De adder wordt niet afgemaakt. En ook Liesje zal het lachen drie maanden later vergaan, al verdient ze dat gruwelijke lot, waar hier niet over zal worden uitgeweid, ondanks al haar misdaden tegen de mensheid, nu ook weer niet.

 

zaterdag 16 december 2017

Flavours of the month

New music, folks! Enjoy.

  1. Amenra - A Solitary Reign
  2. BRNS - Forest
  3. Godspeed You! Black Emperor - Anthem For No State
  4. Flying Horseman - Deep Earth
  5. OUTER - eyja
  6. Autobahn - The Moral Crossing
  7. Noel Gallagher & His High Flying Birds - Fort Knox
  8. Neufchâtel - Aliyah
  9. Shht - Mao
  10. Moby - Like a Motherless Child
  11. Queens Of the Stone Age - Domesticated Animals
  12. George Fitzgerald - Burns
  13. Elbow - Golden Slumbers
  14. Amenra - Children Of the Eye
  15. Anna Von Hausswolff - The Mysterious Vanishing Of Electra
  16. Nikolaj Efendi - Flames Took It All
  17. blackwave. feat. David Ngyah - Elusive
  18. Morrissey - I Wish You Lonely
  19. The Go! Team - Mayday
  20. Odonis Odonis - Nasty Boy
  21. Hookworms - Negative Space
  22. Madensuyu - A Current
  23. Biezen - I Will Remember You
  24. Lucy Dacus - Night Shift
  25. Kapitan Korsakov - Freedom Audition
  26. Zool. - Rhino
  27. Morrissey - Jackie's Only Happy When She's Up On Stage
  28. Franz Ferdinand - Always Ascending
  29. Sufjan Stevens - Tonya Harding
  30. Dez Mona - Skai Blue

dinsdag 12 december 2017

Overlast

DE Studio heeft met zijn vele podia en ruimtes de meest boeiende feestjes, en ook festivals lijken er goed te aarden. Op Overlast gaven tientallen beloftevolle bands en dj’s het beste van zichzelf verspreid over drie podia en een danszaal.

Fortress, de nieuwe groep van Hanne Torfs, verzorgde de openingsdans in de Club. Het drietal nodigde ons voortdurend uit om als gekken te dansen op hun pompende beats en smakelijke synths. Hanne leek zich als een vis in het water te voelen in haar rol als onvervalste discodiva, helemaal in goud gehuld. Noem haar gerust de Belgische Fever Ray of Régine Chassagne. Hannes danspassen waren aanstekelijk, in de lyrics trachtte ze de oerelementen te willen bezweren, in een kosmisch spel waar weird en glamour elkaar ontmoetten. Sommige nummers waren erg lang en haast een saga op zich, met verrassende wendingen, ja af en toe zelfs van zulke epische afmetingen dat ze gerust naast een ‘Reflektor’ van Arcade Fire konden staan. Dat was niet zonder de nodige bombast, waarin Hannes vorige band Nunki ook al excelleerde. De dansvloer was de tempel waarin Fortress de gevaren van de nacht een kopje kleiner maakte door zelf bij momenten ronduit gevaarlijk te klinken. De finale leek dan weer een gedrogeerde orgie tussen The Knife, Daft Punk en Warhola, waarbij letterlijk elke spier, elk gewricht in de Club het op een dansen zette. Behoorlijk opwindende set.

In Studio Zwart toonden de Gentse jongens van Coyote Melon hoe indierock tegenwoordig moet klinken: even hip als de zonnebril van drummer Von Bayern. Echt fan van de soms wat geforceerde hoge stemmetjes waren we niet, toch bleef deze band boeien en dit in stijgende lijn doorheen de set. Hier en daar moesten we aan Arctic Monkeys denken, en de nochtans degelijke nummers klonken zelden echt origineel. Toch leek Coyote Melon verschillende subgenres te beheersen in een stoet van potentiële Afrekeninghits die bij momenten verrassend uit de hoek durfden komen. Zo ontspoorde de zwoele wals met de muze Rachel in een demonisch gelag. We verlieten Studio Zwart in de overtuiging dat we nog veel van Coyote Melon zullen horen.

Het viertal van The Insect Soldiers of the Sky stuurde een zwerm songs op ons af die, naast toegankelijk en zelfs vrolijk, verdraaid dreigend uit de hoek kwamen. De zware rockmuziek werd met licht psychedelische synths verlucht. Bij deze best doordachte muziek moesten we meerdere malen aan Bed Rugs denken, al werd de mierzoete zang gelukkig vaak genoeg afgewisseld met een rauwer merk. In het laatste nummer gooiden de Limburgers alles open, en tijdens deze beslissende veldslag sloten de gevleugelde troepen ons helemaal in. Hun zege verklaart zich zeker niet enkel doordat ze nét in de minderheid waren. Kiezen is verliezen, zeker op een festival met vier podia, toch hadden de afwezigen bij deze luchtinvasie op onze trommelvliezen ongelijk.

Alles klinkt wat rammeliger en meer overstuurd in Studio Zwart, maar laat dat nu net een kolfje zijn naar de beslist niet onschuldige handen van Undskyld. Met hun in soundscapes gemarineerde post-punk en jazzy rock creëerden ze een muzikaal mistgordijn om dan weer als gekken los te barsten. De drie instrumenten leken voortdurend op hol te slaan, steeds binnen de strakke structuur van de compositie, in een uiterst boeiende en meeslepende opbouw waar menig jazzfanaat van zou aan het kwijlen gaan. De band en het publiek zaten in een bus en die denderde de helling af en het ravijn in, en dat leken we allemaal best prettig te vinden. Zelfs nummers met een goedgeluimde gitaarriff wisten indrukwekkend te rommelen, met een speelse en toch waanzinnige sound die met plezier door de grenzen van de genres brak. Met de krachtige afsluiter ‘City preacher’ ontketenden de Antwerpenaren de techniek van de verschroeide aarde. Undskyld voor de overlast.
UMM wist al aangenaam te verrassen op de finale van De Zes. In het Salon van DE Studio konden ze ons finaal overtuigen van hun vakvrouw- en manschap. De subtiele indiepop en kleurrijke visuals vielen als een warm deken uit de lucht om het publiek de kans te geven zachtjes weg te dromen. Soms ingetogen, dan weer speels, de koekjes voor het slapen gaan smaakten: veel suiker en in hele gekke vormen en met soms revolutionaire ingrediënten. Een 10 voor originaliteit is een zeldzaam behaalde score, al beheerst UMM dezelfde métier als pakweg alt-J. Op voorspelbaarheid haalt het Antwerpse gezelschap immers een even hopeloze buis als hun Britse collega. De meest onverwachte kunstgrepen volgden elkaar op, maar vloeiden naadloos in elkaar over. De tekst van ‘Naked as we came’ van Iron & Wine werd een nieuwe muzikale mantel aangepast, en van de ijle synths en haast magische samenzang op ‘Papercut’ werden we helemaal high. Als dessert was er de Franse extase van ‘Femme d’espace’ met een verslavende gitaarsolo als kers op de taart. Wij krijgen geen genoeg van UMM, en iets zegt ons dat afkicken er in 2018 niet zal inzitten.

Of lees dit verslag gewoon op Indiestyle.be!

zaterdag 9 december 2017

Ballonnenvrees 8 december 2017

Ballonnenvrees verzorgde gisterenavond voor het eerst een avond in Café Boekowski, op de Bolivarplaats. Dat bleek een heel goed idee. Gert Vanlerberghe startte met een nieuwe en een oude tekst, allebei nogal existentieel. West-Vlaams dichteres Julie Beirens had al bijna twee jaar niet meer opgetreden en maakte deze avond haar comeback, met zowel oude als nieuwe teksten, poetry slam maar ook kortere gedichten, en steeds met haar gebruikelijke kleurrijke metaforen. Zo ging een van haar teksten over een trip naar Oostende.
Antwerps talent Jelke ging voor zowel Engelse als Nederlandse teksten. In 'Storm' stierf ze onbewust in de oceaan tussen zeedieren, en uit 'Grote Familie' bleek hoeveel haar uitgebreide familie voor haar betekent, een verhaal waarin verlies centraal staat. Beeldenstormer Baalmond verklaarde dat hij absoluut geen tragedie in zijn leven kent en dan maar politiek incorrecte teksten schrijft. Het misantrope 'De Kannibaal' startte met een citaat van Philip Larkin. We kregen een geestige herwerking van het 'Onze Vader'. Onder zijn horrorgedichten mocht ook de lade vol messen deze keer niet ontbreken.
Na een deugddoende pauze was het aan Joris Brussel, net als enkele andere dichters helemaal vanuit Nederland komen reizen. Zijn spitsvondige gedichten waren nu eens een eerbetoon aan shoarma, dan weer een klaagzang op de hamster Hammie. Andere teksten hadden de welklinkende titel 'Hemelbestormers' of 'Dagboek van een Ruimtevaarder', en ook zijn gedicht over vrouwen die mannen in hun slaap slaan was erg amusant. Ook Amsterdams dichter Martin Wijtgaard wist ons met geestige en diepe teksten te bekoren. We kregen onder meer 'Uitgepraat', een deel uit zijn cyclus 'Het Bedronken Land', over West-Friesland, en verder waarschuwde hij ons voor onschadelijke mensen. Heerlijk rijke ruige teksten voor op een beschonken avond!
Het was al lang geleden dat we Joran Jambé nog op visite hadden. De punkdichter treedt nu op als JJ Handshake en opende met een ode aan pornoster Riley Reid. Hierop volgde het ultrakorte dadaïstische 'Kalasjnikovkut'. Oh, zou het zo'n avond worden? Eigenlijk zou je kunnen moshen op zijn punkgedichten, zo ook op het gedicht over de Hells Angels. Op het moment dat Joran drie vrijwilligers nodig had, stapten drie jonge vrouwen Café Boekowski binnen. Hebbes. Ze mochten op de rand van het podium gaan zitten en waren nu Jorans 'menselijke xylofoon', ofwel 'De Hijgers'. Zo bespeelde hij achtereenvolgens de kreun, de hijg en de kir, als organische soundscapes bij zijn gedicht. Heerlijk raar. Ook angry young man Tim Van Hoof mocht niet ontbreken. Aan bod kwamen onder meer 'The Small Things', 'Like Clockwork', 'The Cocoon' en een tekst die het concept kerst met woorden te lijf gaan. Opzwepende rauwe teksten in vlot Engels. Hou deze man in de gaten.
Antony Samson luidde de open mic in met gedichten over zonnebloemen, verlies, de tijdsgeest, 22 maart en het vaderschap. Hierna veranderde de Boekowski in een soort van dierentuin, met Gert als dirigent van deze beestige compositie. Het was het experimentele bruggetje naar Kristien Van Den Borne die de thema's psychose en spontaniteit aanraakte en spirituele gevoelens in het publiek aanwakkerde. Nour had een krachtige slamtekst en een maatschappelijk geëngageerde tekst voor ons in petto. Altijd indrukwekkend, deze man. Moomer verhaalde over vibrators op zonne-energie, zijn crush op de farmafee en condooms als waterzakken in de woestijn.
Kristien Van Hee had haar door eindrijm en alliteratie gestuwde teksten voor ons klaarstaan, gemarineerd in filosofie. Zo verkocht ze haar ziel aan de duivel voor haar favoriete schort. Zeer geestige en goed geschreven teksten die ook nog eens entertainen. Vervolgens Tim Albus met zijn woordspelletjes en teksten over een kaastunnel en een tandartsbezoek. Gust Peeters heeft zich ontpopt tot dé Vlaamse vertaler van het werk van Leonard Cohen, beetje bij beetje, en voor vanavond had hij een van zijn gedichten vertaald. We kregen het origineel en de vertaling. JJ Handshake sloot de avond af met zijn gitaar en een liedje voor meester Fons.
12 januari mag u in het heel groot in uw agenda schrijven want dan zijn we helemaal terug, opnieuw in Boekowski, met een goed gevuld programma en natuurlijk de open mic. Prettige feestdagen, ballonnenvrezend publiek, en tot gauw!
Foto's: Gust Peeters