zaterdag 24 november 2012

We are the 99%

Al wekenlang heeft de geüpgradede versie van Occupy Antwerp - die met een ware volkskeuken, die steeds lijkt uit te breiden - steeds meer succes. Elke week wordt er gekookt en gebakken tegen de sterren op. Vandaag ging ik nog eens kijken hoe het met mijn mede-Occupy'ers gesteld was. Het was een regenachtige dag, maar dat belette ons niet om in grote getale naar de Groenplaats af te zakken, te smullen van cupcakes en quiches, tegen een vrije bijdrage, de legendarische vloerkrant te lezen en, met Sinterklaas in de aantocht, speelgoed in te zamelen.
We zijn nog steeds erg verontwaardigd over de GAS-boetes die in het wilde weg worden 'uitgedeeld' aan mensen. Iets te enthousiast wuiven, eendjes voederen, een papiertje laten vallen, iets in de verkeerde vuilbak gooien, broodjes op de kerktrappen eten, op de rugleuning van een bank zitten - je riskeert er allemaal een GAS-boete mee.
Met de Kerstmarkt in aantocht begint 't Stad wat zenuwachtig te worden over al die daklozen die 'de boel verzieken' op de Groenplaats. Ze zijn een doorn in het oog voor het stadsbestuur. Zo hebben zes daklozen een pleinverbod gekregen op de Groenplaats. Omdat ze het 'te bont maakten'. Wanneer GAS-boetes en administratieve aanhoudingen niet werken, probeert 't Stad het dus op die manier. Net toen je dacht dat het niet gekker kon worden... En is Kerstmis niet net het feest van de vrede en liefde en vriendschap en warmte en broederschap en nog zo van die holle termen? Juist ja. Blijkbaar niet voor iedereen. Maar dat 't Stad niet van iedereen is, dat wisten we sinds kort al.
Ook wordt er een onderscheid gemaakt tussen studenten die zich vol gieten met alcohol en daklozen die alcohol nuttigen. Het ene wordt getolereerd en het andere niet. Alsof er een verschil zou mogen zijn. Laat de mensen toch gewoon met rust. En begin geen onderscheid te maken. Dat is het begin van het einde.

Occupy Antwerp was weer maar eens een gezellige bijeenkomst. Als kers op de taart gaf Bootsie ButsenZeller nog een bezwerende drumsessie in de gietende regen. Het miniconcert lokte heel wat volk en er werd wild enthousiast geklapt en gedanst.

Occupy Antwerp gaat door! En vanaf 8 december is iedereen trouwens meer dan welkom aan de arendfontein op de kruising tussen de Wapper en de Meir!

Armoede in Antwerpen? GAS-boetes? Pleinverbod? Nie mè maa en nie mè ongs!

Hieronder een greep uit de 99%-foto's van Martine Wathy:



woensdag 21 november 2012

IJskast


Ik open de deur van m’n ijskast en…

Het lijkt of alle flessen bier zijn gaan lopen
Maar mijn wijf heeft al het bier opgezopen
Zo’n lege ijskast, heeft bijna iets magisch
Maar geen bier hebben is me veel te tragisch

Middernacht of ietske later
Ik kijk al uit naar mijne kater
Mijn keel is kurkdroog, nie te doen
Voor een pintje geef ik een miljoen

Wat was ik verrast
Bij de leegte in mijn ijskast!

Het lijkt of alle flessen bier zijn gaan lopen
Maar mijn wijf heeft al het bier opgezopen
Zo’n lege ijskast, heeft bijna iets magisch
Maar geen bier hebben is me veel te tragisch

Iets verder ligt ze dan
Niet met een andere man
Veel erger, met mijn flessen bier
Mijn enige vorm van plezier

Ze ligt in een plas kots en klaagt,
“Een bak Duvel, was dat nu te veel gevraagd?”

Het lijkt of alle flessen bier zijn gaan lopen
Maar mijn wijf heeft al het bier opgezopen
Zo’n lege ijskast, heeft bijna iets magisch
Maar geen bier hebben is me veel te tragisch

lyrics: Copro, music: Viespeuk


woensdag 14 november 2012

TrixTrax: Brontosaurus, Manhog, Kalisto Bay


De indiefan kan zijn of haar hartje weer ophalen, morgen in Trix! TrixTrax presenteert weer een avond boordevol straffe bands. Het is nog steeds gratis, maar je moet je wel inschrijven op de Trix-website. Het feestje gaat door in de Foyer, op het gelijkvloers dus.


Naast jonge beloftes als Manhog en Kalisto Bay komt ook het Gentse Brontosaurus uw avond opvrolijken met hun straffe indierock. Deze persoonlijke favoriet heeft met hun Battle EP een geweldig debuut gefabriceerd. Benieuwd hoe songs als "Real", "Ice Age" en "Feathers" het er live van af zullen brengen, want ik heb deze heren nog nooit op een podium gezien.

Een overzichtje:

Een ‘Manhog’, genoemd naar een personage uit de stripreeks Frank van Jim Woodring, is een wezen dat half mens, half varken is. Op een gelijkaardige manier is de 
Gentse band Manhog een samensmelting van leden uit verschillende groepen; we noteren bijvoorbeeld Stadt, Winterslag, Marble Sounds, Maya's Moving Castle en Yuko. Verschillende ideeën dus als deze jongens samenkomen om wat met de nummers van Koen Van Assche te doen, wat tot een fris indiepop-geluid leidt. Dat van Manhog. (bron: Radio 1)

Sinds de zomer van 2011 dompelt Kalisto Bay ons onder in een snelle vorm van indierock die teruggrijpt naar Vampire Weekend, Foals en The Vaccines. Energie, reverb, snel tempo en sterke bassen kenmerken de sound van deze Antwerpenaars. Het getuigt van talent en hun enthousiasme.

Uit fascinatie voor de dino’s uit hun jeugdjaren (Jurassic Park, de film) en door de muzikale invloed van Evil Superstars werd Brontosaurus naar de sympathiekste der dinosaurussen genoemd. Daarbovenop maakt deze band dan nog eens het soort indie waar menig muziekliefhebber overstag van gaat. Onweerstaanbare deuntjes met een hoek af waar je geheid vrolijk van wordt.


Eén conclusie dus: afkomen is de boodschap!

dinsdag 13 november 2012

Als een Ballon

Felix in New York, 1997

Die zomer in New York, hij weet het nog al te goed. Niemand thuis. Alleen hij. En zij. Samen in de armstoel op het balkon. En ondanks het late uur en de schemering nog een verpletterende hitte. Hij in een open groen hemd. Zij in haar witte bikinitop. Een fles wijn. Een fles wodka. En maar drinken. En maar knuffelen. En kussen. En strelen. En. En die lieve woorden. Die beloften. Die geheimen die ze elkaar toevertrouwden. Taal was nog nooit zo mooi geweest. Taal als kunst. Taal als muziek. Taal als de vergulde trap naar de troonzaal van elkaars meest intieme dromen en verlangens, van elkaars meest gekoesterde herinneringen en meest gevreesde angsten. Woorden als veelkleurige parels aan een weelderig halssnoer. Als de felle kleuren van zo’n regenboog uit een kleurboek. Als de sprookjesachtige herfstkleuren van Central Park. Maar daarop was het nog even wachten. Voor één keer mocht de zomer wat langer duren. Veel langer. Voor altijd. Want dit was gelukkig zijn. Dit was het ware geluk. Al de tijd die sindsdien is verstreken zou Felix met plezier omruilen voor één seconde van dit idyllisch samenzijn. Van deze perfecte harmonie tussen wederzijdse geborgenheid en intiem geluk. Hier op het balkon. Wat een avond. Het is dan ook die avond waar hij nu nog het vaakst aan terug denkt. Die avond die hij zich het scherpst voor de geest kan halen. Die avond als het enige echte symbool van hun liefde. En hoewel Felix een dergelijk moment, hoe kort ook, nooit heeft terug gevonden in zijn verdere leven, heeft hij de zoektocht naar deze Graal al lang gestaakt... behalve in zijn dromen. En niet alleen die van ’s nachts...


BESTEL MIJN ROMAN HIER!




Ik zal zo'n vijftien voordrachten geven, verspreid over iets meer dan een jaar, zowel in België als in Nederland, maar vooral in thuisstad Antwerpen. Verschillende passages zullen hierbij aan bod komen.


voordrachten Als een Ballon:

2012

16 augustus 2012 - ZuiderZinnen, Caffè Internazionale, Antwerpen

1 december 2012 - Verouderingsdag, Eindhoven (NL)

13 december 2012 - Muzeval, Den Hopsack, Antwerpen


2013

10 januari 2013 - Muzeval, Den Hopsack, Antwerpen

20 januari 2013 - Literaire Dag Droomstof, Meppel (NL)

4 februari - You On Stage, Kavka, Antwerpen

23 februari 2013 - Literair huiskamerconcert, Turnhout

10 maart 2013 - Common Café, Zaal Elcker-Ik, Antwerpen

10 april 2013 - Ballonnenvrees, 't Werkhuys, Antwerpen

1 mei 2013 - Feest van den Boom, 't Werkhuys, Antwerpen

26 juni 2013 - Ballonnenvrees, 't Werkhuys, Antwerpen

28 augustus 2013 - Grab the Mic Wednesdays, Zomerfabriek, Antwerpen

9 oktober 2013 - Ballonnenvrees, 't Werkhuys, Antwerpen

30 oktober 2013 - Ballonnenvrees, De Kleine Hedonist, Antwerpen

Montly singles chart

Time for a new list of my thirty favourite singles at the moment. Long live Japan! Mono's enchanting new single ranks #1 this week.


  1. Mono - Nostalgia
  2. Metz - Wet Blanket
  3. Dead Can Dance - Amnesia
  4. I Am Oak - Palpable
  5. Kapitan Korsakov - In the Shade of the Sun
  6. Kodaline - All I Want
  7. ...And You Will Know Us By the Trail of Dead - Up to Infinity
  8. Ultraista - Bad Insect
  9. Tame Impala - Elephant
  10. Petite Noir - Pressure
  11. Placebo - B3
  12. Exitmusic - The Modern Age
  13. The Datsuns - Gold Halo
  14. BRNS - Mexico
  15. A Place to Bury Strangers - And I'm Up
  16. Tame Impala - Feels Like We Only Go Backwards
  17. Grizzly Bear - Yet Again
  18. Get Well Soon - You Cannot Cast Out the Demons
  19. Muse - Madness
  20. Atoms For Peace - Default
  21. The Bony King of Nowhere - Travelling Man
  22. Hooverphonic - Renaissance Affair
  23. The Presets - Ghosts
  24. Nabil Khazzaka - This Is Where Your Story Ends
  25. Soulsavers feat Dave Gahan - Longest Day
  26. Ty Segall - The Hill
  27. The Killers - Miss Atomic Bomb
  28. C2C - The Cell
  29. SX - Gold
  30. Half Moon Run - Full Circle

London Calling

Dit weekend heb ik zowat heel Londen afgewandeld (overdrijven op een dinsdagavond, het moet kunnen!) en reisde ik met de trein naar pittoreske Bath en Cardiff, hoofdstad van Wales. Enkele sfeerfoto's.

 Mijn eerste halte in Londen was The Isle of Dogs, waar ik wat tussen de betonnen en glassen reuzen rondliep. Canary Wharf Tower en consoorten zijn nu niet meteen de meest esthetisch interessante wolkenkrabbers die je kan aantreffen. Daarvoor hebben we gelukkig nog steden als New York en Toronto. Vrij lelijke, ongeïnspireerde buurt ook. Vanop Canary Wharf heb je wel een mooi zicht over de City en Southwark. Ook de gloednieuwe toren The Shard, de hoogste in het Verenigd Koninkrijk, prijkt aan de horizon.
 Ik neem de waterbus naar de andere zijde van de Theems, waar het maritieme complex Greenwich ligt, met de legendarische boot Cutty Sark, Greenwich College en de Royal Observatory.
 Ik bezoek het observatorium, waar honderden telescopen, zonnewijzers, klokken en andere instrumenten om tijd en ruimte mee te meten staan uitgestald.
 Vanop de heuvel heb je een fantastisch uitzicht over Centraal en Oost-Londen en het Koninklijk Paleis van Greenwich. James Wolfe, de officier die ik nog ken van m'n reis naar Québec, kijkt over Londen uit.
 Greenwich is natuurlijk vooral bekend omwille van de nulmediaan. In het tuintje van het observatorium kan je met je ene voet in het 'westen' en de andere in het 'oosten' staan. Greenwich staat dan ook gelijk aan 0°0'0''.
In de Greenwich Foot Tunnel speelt een straatmuzikant - of in dit geval eerder tunnelmuzikant - liedjes van Bright Eyes en Tom McCrae.
Londen is meer dan de Big Ben, Westminster Abbey, Tate Modern, Saint Paul's Cathedral en Camden Town. Het is ook eens interessant om andere plekjes te verkennen. De buurt rond Limehouse bijvoorbeeld, of Islington, Hackney, Brent...
Ik eindig m'n eerste dag in Engeland in Westminster, waar de meeste bekende monumenten van Londen te vinden zijn. Tegenover de Houses of Parliament vat Haw Tucker al sinds 2001 post met zijn Peace Campaign. Ik wil hem een vraag stellen, maar hij is te druk bezig met een deadline voor een documentaire. Altijd gehaast, die hippies.
Zondag is het 11 november, maar in het Verenigd Koninkrijk dragen ze drie weken lang een 'poppy' op hun borst gespeld. Het symboliseert de klaprozen die talrijk bloeien in Flanders Fields, waar veel Britse soldaten tijdens de Eerste Wereldoorlog het leven lieten. Op het kerkhof van Westminster Abbey staan er duizenden kruisjes die nabestaanden daar hebben 'geplant'.
Ik bezoek deze wereldberoemde abdij, waar zowat alle koningen en koninginnen begraven liggen. Vooral Elisabeth I en Hendrik VII zijn drukbezochte tombes. Ook onder meer Charles Darwin, Geoffrey Chaucer en Robert Browning liggen er begraven. Fascinerende plek waar je uren in kan ronddolen.
Kerstmis is op komst en dat is erg duidelijk in Londen. Vooral in Covent Garden, waar een gigantische kerstboom en groot uitgevallen kerstballen de boel nog meer opvrolijken dan normaal al het geval is. Ik wandel door het poepsjieke Knightsbridge en spreek af met David, een oude studiegenoot, in de gezellige museumwijk South Kensington. In een typische Britse kroeg drinken we... Stella.
De dag nadien neem ik de trein naar Bath, een gezellig stadje aan de Avon met nog enkele Romeinse overblijfselen. De abdij is een aanrader.
De toren van de kathedraal lijkt bijzonder hard op een van de torens van de kathedraal van Chartres.
Het is heerlijk rondkuieren in Bath, met haar talloze pleintjes, winkelstraatjes, parkjes. Je kan er ook de Romeinse baden bezoeken.
Ik reis door naar Cardiff, al was het aanvankelijk niet de bedoeling om helemaal tot Wales te reizen. De trein  gaat ondergronds aan de grens tussen Engeland en Wales, het kanaal van Bristol. In het tweetalige Wales staat alles in zowel het Engels als het Welsh aangeduid.
Wanneer ik in Cardiff aankom, gaat er net een belangrijke rugbymatch tussen Wales en Argentinië beginnen. Zowat heel de hoofdstad is druk bezig met dit sportevenement. In de vroege namiddag slaan sommige supporters er al in om ladderzat over straat te lopen. Overal hangt de Welshe vlag en sjaaltjes, vlaggen en truitjes kan je op elke straathoek kopen.
Ik heb niet genoeg tijd om heel Cardiff te bezoeken. Zo liggen de kathedraal en de baai iets te ver weg. Wel wandel ik de omwalling van Cardiff Castle binnen. Op de immens grote binnenplaats vind je dit schattige kasteeltje.
Aan de Taff, de rivier die door Cardiff stroomt, ligt een gezellig parkje, met daarrond een forse muur met tal van dierenstandbeelden.
Ik heb een directe trein terug naar Londen en besluit wat door Marylebone te kuieren. Ik stuit op Abbey Road, met het wereldberoemde zebrapad dat The Beatles kozen als hoes voor hun plaat Abbey Road. Legendarisch stukje Londen.
 Londen staat ook bol van de literaire sporen en verwijzingen, zelfs in het metrostation van Baker Street...
 De laatste dag besluit ik om de belangrijkste parken van Londen te bezoeken. Van South Kensington stap ik helemaal door tot Camden Town. Mijn eerste halte, meteen na Exhibition Road, is de zuidkant van Hyde Park, waar het indrukwekkende Albert Memorial schittert in de zon, recht tegenover de magnifieke Royal Albert Hall, al even zeer een streling voor het oog.
Aan de Serpentine, een vrij bekende vijver in Hyde Park, heb je een mooi zicht op het parlement. Het heeft vannacht gevroren en er hangt een luie herfstzon. De bomen dragen hun prachtig herfstkleed. Heerlijk.
In een vijver aan Regent's Park voedert de man de ganzen. Maar ook duiven, eenden, waterhoentjes, meerkoeten, meeuwen, mussen, eekhoorns en zelfs een reiger komen erop af. Plots wordt het heel druk aan de waterkant.
In het noorden van Regent's Park ligt Primrose Hill, die ik beklim en van waar ik zicht heb op de bekende skyline van Londen, nu deels in de mist. The Shard valt uiteraard niet te ontwijken, maar ook de London Eye, de wolkenkrabbers van Canary Wharf en de televisietoren vallen op.
Ik eindig mijn kort reisje in het zuiden van Groot-Brittannië met een snel bezoek aan Camden Town en laat me lokken door Seventeen Seconds, dat schitterende album van The Cure dat een van de uitbaters van de alternatieve winkeltjes speelt. Ik koop er een T-shirt waar de artwork van Unknown Pleasures van Joy Division staat afgebeeld. Money well spent! En nu op naar Saint-Pancras Station, vanwaar ik de Eurostar terug neem. Het was meer dan vier jaar geleden, dus een Londenreisje zat er aan te komen. Ik heb er geen seconde spijt van gehad!

dinsdag 6 november 2012

American top 50

Barack of Mitt? Wie wordt voor de komende vier jaar de president van de Verenigde Staten van Amerika? Vannacht weten we het...

In de tussentijd leek het me interessant om een blog te maken over Amerikaanse muziek. Of het nu om de garage rock van de jaren zeventig, de grunge van de jaren negentig of de post-rock van de jaren 2000 gaat, de Verenigde Staten hebben altijd erg interessante artiesten voortgebracht. Puur afgaand van mijn eigen Tijdloze top 500 en met één nummer per band, vind je hieronder mijn 100% Amerikaanse top 50! Het lijkt dat mijn proghelden uit El Paso het nipt winnen van de legendarische rock- en grungebands waar ik mee ben opgegroeid.


AMERICAN TOP 50
1.       The Mars Volta – Agadez
2.       Pearl Jam – Black
3.       R.E.M. – Leave
4.       Aerosmith – Dream on
5.       Nirvana – Aneurysm
6.       Interpol – Hands Away
7.       Foo Fighters – Let It Die
8.       Silversun Pickups – Well Thought Out Twinkles
9.       Jeff Buckley – Grace
10.   Alice in Chains – Would?
11.   Faith No More – The Gentle Art of Making Enemies
12.   Metallica – Fade to Black
13.   The Killers – When You Were Young
14.   Red Hot Chili Peppers – Scar Tissue
15.   Tool – Parabola
16.   Fleet Foxes – Mykonos
17.   A Place to Bury Strangers – To Fix the Gash in Your Head
18.   Nine Inch Nails – We’re in This Together
19.   The White Stripes – Instinct Blues
20.   Sonic Youth – Silver Rocket
21.   Midlake – Young Bride
22.   Lou Reed – Perfect Day
23.   The Stooges – I Wanna Be Your Dog
24.   Queens of the Stone Age – Go with the Flow
25.   The Smashing Pumpkins – Disarm
26.   Stone Temple Pilots – Plush
27.   Patti Smith – Dancing Barefoot
28.   Soundgarden – Jesus Christ Pose
29.   Explosions in the Sky – Your Hand in Mine
30.   Guns ‘n’ Roses – November Rain
31.   Temple of the Dog – Hungerstrike
32.   Animal Collective – Brothersport
33.   Audioslave – Cochise
34.   The Doors – Break on Through
35.   Yeasayer - Wait for the Summer
36.   Bon Jovi – Hey God
37.   Pixies – Debaser
38.   The Cramps – Human Fly
39.   Airborne Toxic Event – Sometime Around Midnight
40.   The National – Blood Buzz Ohio
41.   Black Rebel Motorcycle Club – Whatever Happened to My Rock’n’Roll
42.   Red Sparowes – Buildings Began to Stretch Wide Across the Sky, and the Air Is Filled with a Reddish Glow
43.   Marilyn Manson – Coma White
44.   John Williams – Schindler’s List Main Theme
45.   Beck – Everybody’s Gotta Learn Sometime
46.   Weekend – End Times
47.   Wipers – When It’s Over
48.   Afghan Whigs – Now You Know
49.   MGMT – Flash Delirium
50. The Bravery - Honest Mistake

51.     Grandaddy – Laughing Stock
52.     Incubus – Megalomaniac
53.     The Shins – Phantom Limb
54.     Shearwater – The Snow Leopard
55.     Wilco – I Am Trying to Break Your Heart
56.     …And You Will Know Us By the Trail of Dead – Will You Smile Again For Me
57.     The Velvet Underground – Heroin
58.     The Rapture – Olio
...